wiersze   zarejestruj swój dom wiersze
wiersze opowiadania

wiersze, opowiadania, wierszyki

LOGOWANIE:
nie pamiętam hasła
menu podręczne:
Pomóż nam w promocji:

Jeśli podoba Ci się ten serwis, lubisz czytać i pisać wiersze i opowiadania oraz jeśli prowadzisz stronę lub bloga - pomóż nam w promocji! Wystarczy, że zamieścisz poniższy link:

<a href="http://www.miastopisarzy.pl" target="_blank">wiersze </a>

Dziękujemy! Administracja miasta.

wyszukiwarka:
polecamy serwisy:
Rodzina nas determinuje (artykuł)
Dzisiejsze czasy nie pozwalają nam się wbijać w okowy determinacji, która poniekąd nas zniewala.
Każą nam, te owe czasy być wolnymi, niezależnymi jednostkami, które mają być perfekcyjne i szczęśliwe jednocześnie.
W aspekcie psychologii społecznej i poznawczej, człowiek poznaje siebie całe życie, poprzez swoje zachowania i jego skutki. Nie chcemy przyznać się, że jednak matka, czy ojciec byli, lub nadal są osobami wyznaczającymi nasze życie, czy tego chcemy, czy nie.
Dziecko od lat najmłodszych naśladuje zachowanie, sposób mówienia, poruszania się od dorosłych.
Matka idzie myć zęby, dziecko 2,5 letnie idzie za nią, matka zamiata podłogę, dziecko chce robić to samo. Nie ma przecież w tym nic dziwnego, jest to tak naturalne jak picie wody ze szklanki, czy z butelki.
Jednakże nie możemy zapominać o owej rodzinnej determinacji. To, co widzimy w domu od lat najmłodszych, to kształtuje całe nasze późniejsze życie. Nasze wybory, pragnienia, marzenia.
Dziewczyna, która widzi niemoralność swojej matki, jej zdrady ojca, oraz jest mimowolnym świadkiem jej niewierności, zazwyczaj decyduje się „trzymać swój wianek”, aż do ślubu, i nie ma w tym nic dziwnego, że postanowienia dotrzymuje. Nie powiela błędów swojej matki i nie staje się osobliwą „puszczalską”, według prognoz większości osiedlowych mędrców i mędrczyń.
Czy to jest przykład determinacji? Przecież, gdy mowa o tym zjawisku, z góry zakładamy, że „coś jest przesądzone”. Ale, czy nie możemy mówić zatem, o determinacji odwróconej?
Przykład drugi obrazuje nam dziewczynę z „dobrego domu”, matka pracuje i dba o gospodarstwo, dziewczynie niczego nie brakuje, może poza tym, ze ,chciała by widzieć matkę jako kobietę, nie tylko jako matkę przez duże „M”. Kobieta ta zapomina, by, być kobieca, zakasa rękawy i wybiera wodę z sedesu plastikowym kubkiem, jest dość prosta, a sukienkę zakłada tylko w niedzielę, do kościoła. Dziewczynie brakuje wzorca kobiecości. W wieku 19 lat znajduje sobie kawalera w wieku 33 lat, po pięciu latach spotykania się z nim zachodzi w ciążę, po ,sześciu latach rozstaje się z nim, by samotnie wychowywać wspaniałe dziecko. Nie chciała być „babą” tylko kobietą przez duże „K”. Chciała poczuć się piękna i kobieca. Ojciec jej o kobiecości też dawno zapomniał.
A czy syn alkoholika musi być alkoholikiem? A może tylko dzieckiem Anonimowego Alkoholika? Czy syn lekarza musi być lekarzem, a rodzice tego dziecka poznali się na studiach medycznych? Tak jest w większości znanych mi przypadków, ale wszystko sprowadza się do jednego: rodzina nas determinuje, nawet gdy nie chcemy tego zaakceptować.

komentarze [ 2] Chcesz skomentować utwór? Zaloguj lub zarejestruj się


Copyright by miastopisarzy.pl