| Pomóż nam w promocji: |
Jeśli podoba Ci się ten serwis, lubisz czytać i pisać wiersze i opowiadania oraz jeśli prowadzisz stronę lub bloga - pomóż nam w promocji! Wystarczy, że zamieścisz poniższy link:
<a href="http://www.miastopisarzy.pl" target="_blank">wiersze </a>
Dziękujemy! Administracja miasta.
|
|
| Mewy Neseberu |
Mewy Neseberu
Ciasne jary uliczek w zatokę spływają,
Gdzie kryształową falę wodorost zieleni.
Tam szukam chłodu w łukach wiekowych podcieni,
Śledząc mewy srebrzyste, co skądś przybywają.
Biały obłok się kłębi, gdzie dachy dźwigają
Rząd gąsiorów, zębaty, na grzbietach kamienic.
Jasny zachód maluje w gasnącej czerwieni
Srebrne pióra, gdy skrzydła do lotu wzywają.
Za horyzontu dal pędzą was burzy znaki.
Tam rozpacz nieustanna, wygnania katusze,
Lecz niczym srebrny wir wracacie do Itaki.
Mewy srebrne! Słuchajcie! Zapytać dziś muszę!
Och! Wy, tak albatrosom wszak pokrewne ptaki:
Czy w was także zaklęto marynarskie dusze?
|
|
|
|
|
